Gözde TEZER Gözde' nin Günlüğü

20 yaşındayım ben!Yani ne “anne”yim ne “baba” ne de pedagog, psikolog, çocuk doktoru..Boğaziçi Üniversitesi nde edebiyat okuyan bir öğrenciyim, o kadar. Bu sitede ne aradığımı merak edecek olursanız ,”bizanneler.com” benim posta kutum! Bilmem kaçıncı yılın, bilmem hangi ayında doğacak hatta belki de doğmayacak bir bebeğe 20sine basınca vereceğim mektupları biriktirdiğim bir posta kutusu !
 
“Annem benim en yakın arkadaşım” derler ya, inanmam, palavra…Anne annedir,arkadaş da arkadaş..Tersini söylemek, farklı açılardan hem annelere hem de arkadaşlara haksızlık.

“Bay ya da bayan henüz doğmamış”a bu mektupları veren “ben” onun annesi olacağım, evet, ama şu an bu mektupları yazan “ben” onun bi yaşıtı,arkadaşıyım..

Zamanlararası bir arkadaş…Ve bu yüzden özel bir arakadaşlık bu…Şehirler hatta ülkelerarası arkadaşlıklar kurulabilir ama kaçımızın var zamanlararası bir arkadaşı? Ilk mektubum önümüzdeki hafta, bugünküyse yalnızca bir uyarı yazısı! 
 
Hepinizi uyarıyorum!

Ben 20 yaşındayım! Kertenkele bacağı gibi koptukça yenilenen ümitleri,cevabı her an değişen soruları ve bitmeyen çelişkileriyle 20! Kendini her şey sandığın ve hiçbir şey olmadığın gerçeğine dayanamayacağından,o gerçekle yüzleştiğin tüm düşüşlerinde çabucak ayaklandığın yaşlar..Kendimi çok büyük sansam,buna inanmış gibi yapsam da biliyorum ki çok başındayım yolun,hatta ne başı,haritalar arasındayım belki,yön arıyorum hala..

Bu yüzden bir hafta ateşle savunduğum “A”nın pabucunu bi başka hafta “En büyük B ” diyerek damlara şutlarsam,lütfen 20liğime veriniz,siz de bir zamanlar 20ydiniz, bu kendinize tekrar ediniz…
 
Ve sen, bir gün,bir yerde bunları okuyacak olan doğmamış bebek dostum… 
 
Biliyorum benim 20lerimin fonundaki dünyayla seninkisi bir olmayacak.Mesela beni kendimden geçiren,sayfalar yazdıran bir güzellik,senin dudaklarından bezgin bir “amaaaaan”dan başka sözcük alamayabilir.Bazen sıkılsan,bazen ne de gariplermiş diye şaşırsan da tahminim seveceksin bu zamanlararası arakdaşlığı..Çünkü kullandığımız mikroskoplar farklılaşacak da olsa,inceleyip anlamaya çalıştığımız şey aynı: HAYAT… 
 
Koruma içgüdüsü falan değil mektup yazmamın sebebi,hem ben daha kendimi koruyamıyorum,bırak seni..Dedim ya zamanlararası arkadaşımsın sen benim.Yaşam denen tuhaf laboratuarda ne keşifler yaptığımı,hangi keşfe üzülüp,hangisine güldüğümü anlatacağım ben sana.Neden dersen,hiç düşünmedim,ama anlattıkça daha iyi anlıyor insan,belki bundandır…Yoksa sen elbette kendi dünyanda kendi başına yapacaksın tüm deneyleri ve arasıra patlamalar,yangınlar çıksa da laboratuarında bir de bakacaksın ki çözmeye başlamışsın gizleri….
                                                                                                           

Gözde Tezer

Yazar Hakkında