Düz AdaM Ters Köşe

Bakıyorum da babamın yaşamı benimkinden ne kadar farklı; onun çocukken yaşadıklarına bakıyorum benimkiyle kıyaslıyorum, gençlik yıllarımızı karşılaştırıyorum, dedemi soruyorum babama sonra dönüp aynı muhasebeyi çocuğumla aramda yapıyorum.  Bizim çocukluk yıllarımızdaki imkanlar mutlu olduğumuz üzüldüğümüz durumlar, geçmiş zaman şimdiki zaman ve gelecek…  Kuşaklar arası sürekli bir değişim.

Çok tutucu bir aileden geldiğim söylenemez ama yine de genel örf ve geleneklerimize saygılı olarak büyüdüm.  Özellikle babam ile aramda gözle göremediğiniz ancak çelik gibi sağlam- tabi bu çelik duvar sadece benim aşamadığım tek yönlü bir setti- bir set mevcuttu.  Buna ister saygı diyelim ister korku tam adını koyamayacağım bir duyguydu, ne zaman çocuğuma “bizim zamanımızda…” diye başlasam aklıma babamın annemin çocukluğuyla ilgili bana dedikleri aynı durum gelir ve biraz frenlemeye çalışırım.

Günümüzde iletişimin sınırlarını tanımayan bir hal aldığını düşünürsek olumlu ve olumsuz bu kadar çok seçeneğin içinden hep pozitif olanları ayırmanın imkansız olduğunu görürüz.   Önünüze konulan seçenekler ne kadar azsa seçmenizde o derece kolaylaşıyor.  Bizim zamanımızda görsellik, ulaşılabilirlik şimdikinden çok daha sınırlıydı.  İnsan görmediği, tatmadığı, yaşamadığı şeyleri-hayal etmenin dışında-özlemez diye düşünüyorum,  önemli olan zamanı iyi etüt edip değer yargılarımız dejenere etmeden anlamalıyız çocuklarımızı.  Kuşaklar arası geçişleri mümkün olduğu kadar yumuşak bir hale getirmeyi denemeliyiz ve hazırlamalıyız onları.  Değer yargılarımızı, saygı sevgiyi öğretebilmeliyiz.  Daha şimdiden görür gibiyim bizimki gelecekte çocuklarıyla aynı muhasebeyi yapacak…

Ters Köşe, Düz AdaM

Yazar Hakkında